SPRZĘT O ZWIĘKSZONEJ WIDOCZNOŚCI W SYTUACJACH ŚREDNIEGO RYZYKA

Norma określa wymagania dotyczące sprzętu o zwiększonej widoczności w postaci odzieży lub
urządzenia zdolnego do wizualnego sygnalizowania obecności użytkownika.

Sprzęt o zwiększonej widoczności ma zapewnić użytkownikowi widoczność w sytuacjach niskiego
lub średniego ryzyka we wszystkich warunkach dziennych i/lub przy oświetleniu reflektorów
pojazdów lub oświetlenia w ciemności. Niniejsza norma nie ma zastosowania do sprzętu o
wysokiej widzialności w sytuacjach wysokiego ryzyka, które są objęte normą EN ISO 20471.

Minimalna powierzchnia w m2 dla typu B1 i B2:

Minimalna powierzchnia w m2 dla typu A, B3 i AB:

Norma określa wymagania i metody badań dotyczące niewentylowanej odzieży chroniącej przed
skażeniami cząstkami promieniotwórczymi.

Odzież tego typu przeznaczona jest jedynie do ochrony ciała, ramion i nóg użytkownika, lecz może być stosowana łącznie z dodatkowym wyposażeniem chroniącym inne części ciała (na przykład: butami, rękawicami, sprzętem ochrony dróg oddechowych).

Odzież jest klasyfikowana według nominalnego wskaźnika ochrony (zależność między stężeniem
cząstek atmosfery otoczenia w stosunku do stężenia cząstek wewnątrz odzieży), określanego w
zależności od całkowitego przecieku wewnętrznego (zależność między stężeniem cząstek wewnątrz
odzieży w stosunku do stężenia wewnątrz pomieszczenia, gdzie wykonywane są badania).

Istnieją następujące klasy:

Norma określa wymagania i metody badań szczegółowych dla odzieży chroniącej przed zimnem w
temperaturach poniżej - 5°C (chłodnie / skrajne zimno).

Rozróżnia się dwa typy odzieży:

Wyrób odzieżowy: zakrywający część ciała, na przykład kurtka, bluza, płaszcz.
Zestaw odzieżowy: zakrywający całe ciało (tułów + nogi), na przykład kombinezon, kurtka z
ogrodniczkami.

X (bielizna B/C/R): /cler odzieży
X: Klasa przepuszczalności powietrza, AP
X: Klasa odporności na przesiąkanie wody, WP (opcjonalne)

Norma EN ISO 374-5 określa wymagania i metody badań dla rękawic ochronnych w celu ochrony użytkownika przed mikroorganizmami (pleśń i bakterie, ewentualnie wirusy).

Przenikanie pleśni i bakterii (przebadane zgodnie z normą EN374-2): Badanie, za pomocą którego sprawdza się szczelność rękawic pod względem wody i powietrza.

Przenikanie wirusów (przebadane zgodnie z metodą B normy ISO 16604): Proces, który określa odporność na przenikanie patogenów przenoszonych przez krew.

– metoda badania z wykorzystaniem bakteriofagów Phi-X 174.

Rękawica, w zależności od typu, będzie opatrzona następującym piktogramem:

Przykłady zastosowania:

Obszar zastosowania ma decydujące znaczenie, ponieważ w zależności od przeznaczenia rękawica może wymagać połączenia kilku właściwości w celu spełnienia koniecznych wymogów ochrony. Dlatego bardzo ważne jest, aby stosować się do zalecanych obszarów zastosowania i wyników badań laboratoryjnych zawartych w instrukcji obsługi. Zaleca się jednak sprawdzenie, czy rękawice są odpowiednie do zamierzonego zastosowania, poprzez wcześniejsze przeprowadzenie testów, ponieważ warunki pracy mogą różnić się od warunków badania, w zależności od temperatury, ścierności i zniszczenia.

Norma ISO 18889 określa wymagania dotyczące rękawic ochronnych dla osób pracujących przy pestycydach oraz osób mających z nimi kontakt.

Rękawice klasy G1 są zalecane, gdy potencjalne ryzyko narażenia jest stosunkowo niskie. Rękawice nie powinny być stosowane w kontakcie z pestycydami o wysokim stężeniu ani w przypadku zagrożeń mechanicznych. Rękawice klasy G1 są przeważnie jednorazowe.

Rękawice klasy G2 są odpowiednie, gdy potencjalne ryzyko narażenia jest wyższe. Rękawice nadają się do stosowania zarówno z rozcieńczonymi, jak i skoncentrowanymi pestycydami. Rękawice klasy G2 spełniają również minimalne wymagania dotyczące wytrzymałości mechanicznej i dlatego są odpowiednie do czynności wymagających użycia rękawic o minimalnej odporności mechanicznej.

Rękawice klasy GR zapewniają ochronę tylko stronie chwytnej dłoni i przeznaczone są dla pracowników mających ponowny kontakt z suchymi lub częściowo suchymi pozostałościami pestycydów, obecnych na powierzchni rośliny po zastosowaniu pestycydu.

IRAM 3610 is an Argentine standard specifying safety footwear requirements and testing methods. It covers 42 different types of tests: structural, material, minimum height, etc. The tests concern everything from impacts to the fingers (up to 200 J of energy) to finger compression (up to 1500 kg/3307 lb), and mechanical resistance of the leather, linings, insoles, tongues, outsoles, etc.

Norma EN16350 określa wymagania dodatkowe dotyczące rękawic ochronnych użytkowanych w obszarach, w których występują lub mogą wystąpić strefy łatwopalne lub zagrożone wybuchem.

Inne właściwości elektrostatyczne można określić za pomocą normy EN1149-1 (rezystywność powierzchniowa materiału) lub EN1149-3 (pomiar zaniku ładunku), ale nie są one wystarczające do oceny rękawic ochronnych pod względem rozpraszania ładunków elektrostatycznych.